Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Νέο Δελχί, 2004. Ένα φρικτό τροχαίο δυστύχημα: μια Mercedes θερίζει πέντε πεζούς – ανάμεσά τους μια έγκυος. Στο τιμόνι, ένας άντρας είκοσι δύο χρονών, παιδί για τα θελήματα στην ουσία, στουπί στο μεθύσι – άψογα ντυμένος, γραμμωμένος, με τέλεια κουπ, υπηρέτης όμως παρόλα αυτά, και ο μοναδικός στον τόπο του δυστυχήματος. Τον λένε Ατζέι. Τον πάνε στη φυλακή, όπου τον χτυπάνε και τον βασανίζουν∙ δεν βγάζει άχνα. Μετά από μερικές μέρες στη φυλακή, εμφανίζονται οι φύλακες. «Έχει γίνει κάποιο λάθος» του λένε. «Γιατί δεν μας το είπες;» ρωτούν, ενώ του δίνουν ζεστό φαγητό και το πορτοφόλι του, καθαρά ρούχα, τσάι. Είναι μεταμελημένοι, έως και σεβαστικοί. «Δεν ξέραμε ότι είσαι άνθρωπος των Ουαντία».
Κινούμενο επιδέξια μεταξύ διαφορετικών χρόνων και οπτικών, το μυθιστόρημα Η εποχή του κακού περιστρέφεται γύρω από τη ζάπλουτη, πανίσχυρη και τελείως διεφθαρμένη οικογένεια Ουαντία – τον νεαρό, φιλόδοξο, κακομαθημένο Σάνι∙ τον αυταρχικό, αδίστακτο και καταπιεστικό πατέρα του, τον Μπάντι∙ και τον βίαιο, ισχυρό, αιμοδιψή, θείο Βίκι. Όσοι έρχονται κοντά στους Ουαντία μπλέκονται στα δίχτυα της διαρκούς αναζήτησής τους για περισσότερο έλεγχο, περισσότερη επιρροή και εξουσία, περισσότερη γη, περισσότερο πλούτο (και, μερικές φορές, για έναν αποδιοπομπαίο τράγο): η Νέντα, μια περίεργη νεαρή δημοσιογράφος παγιδευμένη ανάμεσα στο επάγγελμά της και τις ηδονές της πόλης∙ ο Γκαουτάμ Ραθόρι, ένας παρακμιακός πλεϊμπόι που πρέπει να εξιλεωθεί στα μάτια του κοινού∙ κι έπειτα, ο Ατζέι: ένα προσεκτικό αγόρι κατώτερης κάστας γεννημένο μέσα στη φτώχεια που η μάνα του το πούλησε για άμισθο υπηρέτη, ο οποίος τελικά βρέθηκε να ανεβαίνει τις βαθμίδες των αφοσιωμένων στην οικογένεια των Ουαντία.
Ένα πολυσύνθετο, συναρπαστικό, σαρωτικό page-turner επικών διαστάσεων∙ μια ιστορία εξουσίας, αφοσίωσης, εκδίκησης, και οικογενειακών δεσμών που δένουν, βασανίζουν, και σκοτώνουν. Το πρώτο μέρος μιας μεγάλης τριλογίας που έχει περιγραφεί ως «Ο Νονός μεταφερμένος σε ινδικό έδαφος».
Προσωπική άποψη:
Το «Η εποχή του κακού» είναι από εκείνα τα μυθιστορήματα που δεν ενδιαφέρονται απλώς ν’ αφηγηθούν μια ιστορία, αλλά να σε βάλουν μέσα σ’ έναν ολότελα δικό τους κόσμο, όπου, στην προκειμένη περίπτωση, η εξουσία, το χρήμα και η κοινωνική θέση καθορίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής. Η Deepti Kapoor στήνει ένα ιδιαίτερα σκοτεινό πορτρέτο της σύγχρονης Ινδίας, χωρίς να χαρίζει τίποτα στους χαρακτήρες της και κυρίως χωρίς να εξωραΐζει τις τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που διαπερνούν την αφήγησή της.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι Ουαντία, μια οικογένεια που έχει χτίσει την παντοδυναμία της πάνω στον πλούτο, τη βία και τις διασυνδέσεις. Ο Σάνι, ο Μπάντι και ο Βίκι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδοχές της ίδιας αλαζονείας, ενώ γύρω τους κινούνται άνθρωποι που είτε προσπαθούν να επιβιώσουν είτε παρασύρονται από τη γοητεία μιας ζωής που μοιάζει απρόσιτη. Ανάμεσά τους ο Ατζέι είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα παρουσία, ακριβώς επειδή η πορεία του αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο το πόσο εύκολα η ανάγκη μπορεί να μετατραπεί σε υποταγή και η αφοσίωση σε παγίδα.
Η Kapoor επιλέγει μια αφήγηση που μετακινείται ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και οπτικές γωνίες, αποκαλύπτοντας σταδιακά τις σχέσεις ανάμεσα στους ήρωες και τα γεγονότα. Αυτή η δομή λειτουργεί καλά, όχι μόνο επειδή δεν μας δίνει εξαρχής όλες τις απαντήσεις , αλλά επειδή με τον τρόπο αυτό επιτρέπει τις πραγματικές διαστάσεις όσων συμβαίνουν να σχηματίζονται λίγο λίγο. Παράλληλα, η γραφή της έχει ένταση και κινηματογραφικό χαρακτήρα, με σκηνές που μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα σκληρές χωρίς να χάνουν τη θέση τους μέσα στη μεγαλύτερη εικόνα.
Το βιβλίο, αν και θα μπορούσε, δεν περιορίζεται απλά σε μια ιστορία εγκλήματος ή στην αφήγηση ενός οικογενειακού έπους. Πίσω απ’ τη βία και τις μηχανορραφίες βρίσκεται μια διαρκής αναμέτρηση υπό την έννοια της εξουσίας: ποιος την έχει, ποιος την υπηρετεί, ποιος επωφελείται απ’ αυτή και ποιος πληρώνει τελικά το τίμημά της. Κι όσο περισσότερο γνωρίζουμε τους Ουαντία, τόσο πιο δύσκολο γίνεται ν’ αντιμετωπίσουμε τις πράξεις τους ως μεμονωμένες εκτροπές, αφού αποτελούν μέρος ενός ολόκληρου συστήματος που τους επιτρέπει να λειτουργούν σχεδόν ανεξέλεγκτα.
Παρότι πρόκειται για ένα αρκετά μεγάλο και φιλόδοξο μυθιστόρημα, η Kapoor καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον, κυρίως χάρη στους χαρακτήρες και στις συνεχείς μετατοπίσεις της αφήγησης. Δεν είναι όμως ένα εύκολο βιβλίο ούτε ένα ανάγνωσμα που προσφέρει γρήγορη συναισθηματική ανταμοιβή. Η σκοτεινιά του είναι ουσιαστικό κομμάτι της ταυτότητάς του και, σε αρκετά σημεία, γίνεται σχεδόν ασφυκτική. Αυτό σημαίνει πως το αναγνωστικό κοινό αναπόφευκτα θα μοιραστεί ανάμεσα σ’ εκείνους που μπορούν να διαχειριστούν την σκοτεινιά του και σε εκείνους που θα νιώσουν να τους πνίγει.
Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα σκληρό, φιλόδοξο και πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για την εξουσία και τους ανθρώπους που γεννιούνται χωρίς αυτήν, αλλά μαθαίνουν να επιβιώνουν υπηρετώντας εκείνους που την κατέχουν. Και παρότι αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας –για την οποία δεν μπορώ να είμαι βέβαιη πως θα ολοκληρωθεί ποτέ, δεδομένου ότι έχουν περάσει τρία χρόνια από την έκδοση του πρώτου βιβλίου κι έκτοτε δεν έχει ακουστεί απολύτως τίποτα αναφορικά με την έκδοση των επόμενων-, αφήνει ήδη την αίσθηση ενός κόσμου πολύ μεγαλύτερου απ’ την ιστορία που μόλις ξεκίνησε.
Βαθμολογία 8,5/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Deepti Kapoor
Μεταφραστής: Μπακοδήμου Αγορίτσα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2023
Αρ. σελίδων: 800
ISBN: 978-618-03-3536-1
1.png)
.jpg)
Αναρτήσεις
